من نوشتم از دنیا                        اون نوشته:بی رحمه

من نوشتم از قسمت                   اون نوشته:سرگرمه

من نوشتم از دردم                      از شبای بی خوابی

اون نوشته از عشقو                    لحظه های بی تابی

من نوشتم از تقدیر                      خیلی وقته مایوسم

اون نوشته اشکاتو                       دونه دونه می بوسم

من نوشتم از بازی                       از یه بازی ساده

اون نوشته آروم باش                    حلقه هم فرستاده

من نوشتم از غصه                       تر شدم مث بارون

اون نوشته صبرت کو؟                    صبر لیلی و مجنون

من نوشتم اینجاها                       آدم آهنی  داره

اون نوشته چشم تو                     کلی روشنی داره

من نوشتم از عکساش                 تو یه آلبوم قرمز 

 اون نوشته تنها تو                      جز تو با کسی هرگز

من نوشتم از ترسم                    از وفا که کمیابه

اون نوشته از دوریم                    شب باگریه می خوابه

من نوشتم از پاییز                      از یه عصر رویایی

اون نوشته حاظر باش                 نو عروس زیبایی

من نوشتم از عشقت                  شهر قصه می سازم

اون نوشته گرمم کن                   تو الهه ی نازم

من نوشتم از دوریت                   برگ خاطرم  زرده

اون نوشته همخونت                   این روزاس که برگرده

من نوشتم از رفتن                     وعده های ۵ عصر

اون نوشته از گل ها                  می سازم برات یک قصر

من نوشتم از حالم                     از موهای آشفته

اون نوشته که قلبش                  قصمو براش گفته

من نوشتم از حرفا                     که تحملش سخته

اون نوشته که با صبر                  عاشقانه خوشبخته

من نوشتم از این شهر                از غماش که پر رنگه

اون نوشته از دوریم                    بدجوری دلش تنگه

من نوشتم از ابرا                        از اونا که اون بالان

اون نوشته مثل ما                       خیلی آدما تنهان

من نوشتم از دریا                       که یه شب میریم باهم

اون نوشته زیر پات                       می ریزم گل مریم

من نوشتم از عشقم                   که براش نهایت نیست

اون نوشته که بشمار                   مختصر فقط تا بیست

من شمردمو اون داشت               به لبام نگا می کرد

پشت پنجره آروم                         داش منو صدا می کرد

حرفامون یه جور نامس                 با جوابای ساده

خوش به حال اون که زود              نامشو جواب داده

گرد خستگی ها رو                     از رو گونه هاش چیدم

گریه هامو بوسیدو                       گونه هاشو بوسیدم

زیر سایه این شوق                      من نوشتمو اون خوند

من شکفتمو اون گفت                 من نشستمو اون موند

زندگی یه بازی بود                       ما یه مهره از شطرنج

وعده مون بازم پاییز                       ساعت همیشه پنج